Als een berg tegenop zien

Als een berg tegenop zien of bergen verzetten?

Ik ben er weer, het is er weer.. het kriebelt. Ik lag in bed, moe, te moe. En het begon te kriebelen. Van de angst om niet meer te bloggen tot… het herkenbare feestje dat ik over mijn slaap heen stap, zinnen in mijn hoofd zich vanzelf voltrekken en mijn vingers vanzelf hun werk doen.

De tien vingers die blind deze zinnen typen, mijn zinnen doen verzetten, mijn gedachten onder woorden brengen. Dat terwijl ik me aan het voorbereiden was op mijn dromen, me aan het verzetten was tegen mijn slaap.

Met een zere buik en een warme kruik. Met een vol hoofd en een lege maag. Met … en … Maar ook zonder … en zonder …

Tegenstellingen & contradicties

Hoe tegenstrijdig zijn bovenstaande dingen, woorden en zinnen? Hoe tegenstrijdig zijn goed en kwaad en hoe dicht liggen ze bij elkaar? Net als lachen en huilen. Ik ging vroeger een aantal keren verkleed als pierrot en werd later de clown. Ik hield van theater, maar ook van echt.. Is het de weegschaal die spreekt, die in mij leeft?

Angst als raadgever

“Angst is een slechte raadgever”, houd ik mezelf en anderen vaak voor. “Je hebt vaker spijt van dingen die je hebt gedaan, dan van dingen die je niet hebt gedaan”. Maar wat als angst overheerst, de angst om te falen, om afgewezen te worden, niet jezelf kunnen zijn, niet ‘zijn’?
Als je in bed ligt en beseft dat je angst voelt om datgene te doen wat je het liefste doet? Om datgene dat je ontdekt en ervaren hebt, laat varen. Voor een ander. Omdat het beter is voor een ander. Maar je jezelf tekort doet.

Jezelf of een ander?

Wat als je een goed mens poogt te zijn, wilt zijn en bent, in je diepste zijn? Als je bent wie je bent, durft te ‘zijn’, ‘bent’. Maar daarmee anderen pijn doet. Kwetst. Kwelt. Pijn doet, teleurstelt. Dat wil je niet. Maar het gebeurt. Tegenstrijdige gevoelens, geluk voor de een betekent ongeluk voor de ander.

Vrijheid

Ik heb het gemerkt met dit blog. Het maakt veel los. Bij mij. Bij anderen. Bij vreemden. Bij bekenden. Positief. Negatief. Blije mensen. Bedroefde mensen. Maar altijd: ontroerde mensen, geraakte mensen. En dat is toch fijn? Mag het er zijn?

“To blog or not to blog?”, ik schreef en overweeg het vaker. En nu weer. Bang (daar is dat monstertje ‘angst’ weer) om te bloggen. Mening te geven. Mensen daarmee teleur te stellen, pijn te doen. Maar anderzijds ook mezelf goed te doen. Maar vooral ook andere mensen goed te doen. Want dat is wat mij geraakt heeft. De manier waarop ik mensen heb ontroerd.

Dingen komen aan het licht die zonder dit medium niet aan het licht zouden zijn gekomen. Woorden worden uitgesproken die anders in de doofpot zouden zijn blijven liggen. Nee, niet alleen bij mij. Collega’s, vrienden, buren, familie, geliefden, vijanden en bovenal: Berghut-Schrijfweek-gangers.

Ankeren

Bij een anker dacht ik voorheen alleen aan een boot of geloof, hoop en liefde. Totdat ik bij een cursus NLP hoorde over ‘ankeren’. Gebeurtenissen ankeren, zodat je er later van kan hergenieten. Op kan vertrouwen, op kan leunen en op terug kan vallen. Dat heb ik net niet actief hoeven doen, maar het gebeurde vanzelf.

Nieuw leven

Voor het slapen gaan toch nog even de timeline van Twitter openen om positieve energie te laten binnenkomen (kom maar jongens, welkom, ja, heel goed, kom maar door, thank you!).  En ja hoor, geluk(t)! Janne online. En schrijft: |

“De maan straalt en kippie slaapt op de vensterbank van mijn slaapkamerraam.”

Hoe fijn is dat! Blij word ik ervan, mijn hart maakt een sprongetje en denkt als een klein kind terug aan de schrijfweek! Want daar was kippie. En kennelijk heeft Janne kippie thuis nu. Kippie, de kaalgeplukte kip, die een nieuw leven kreeg bij De Berghut. Die welkom werd ontvangen door ons team schrijvers. Daar waar kippie op de vensterbank ging liggen, als wij onze avonduurtjes vulden met wijn, goede gesprekken en slechte grappen. Domme spellen, fijne kaarten en mooie gedachten.

Daar was het weer!

Terwijl ik onwennig in bed lag en ‘angst’ voelde om niet meer te bloggen, niet meer te zijn of laten zien wie ik ben. Sloeg het ineens om. En binnen als een bom.

Want hoe is het, als een metafoor als een berg twee kanten heeft? Je ergens als een berg tegenop kan zien en anderzijds bergen kan verzetten?

Ik Google op ‘Maaike Hartjes‘ en ‘bergen‘, omdat ik van haar een mooie cartoon op mijn netvlies heb staan en vind hem niet. Ik loop verwonderd van de ene webpagina naar de andere. En stuit op de volgende zin:

“Vrouw zoekt berg om tegenop te zien.”

Wat mooi! Wat een mooie zin en wat mooi gesproken. En raad eens wat, er is een boekje van! En raad nog eens! Het gaat over een vrouw die angsten wil overwinnen. Dingen te doen waar je bang voor bent. Mooi. En ik verwonder. Me.

Ben er weer!

Soms vind je niets van wat je zoekt en alles van wat je nodig hebt.

Slaap lekker!

 

Gepubliceerd op 2 juli 2012

Geschreven door: Wendy

We schrijven over wat ons raakt, prikkelt en inspireert. Identiteitsmarketing is wat ons samenbrengt. We houden ervan mensen en merken in hun eigen kracht te zetten. En dat zichtbaar te maken.

  1. Jaap schreef:

    Welkom terug! 🙂

  2. Ellen schreef:

    Wendy, één woord… WAUW!!

  3. Margreet schreef:

    Hi schat, je bent nooit weggeweest hoor! Blijf bloggen en blokken om je gevoelens op “papier” te zetten en al zou er maar 1 persoon door geraakt worden, dan heb je je doel al bereikt!!

  4. Yvonne Sloot schreef:

    Super hoe jij dit beleeft en deelt !!. en zoooo herkenbaar…blijf je hart trouw …jij bent jij en ik ben ik….dank je lieve Wendy..
    Liefs Yvonne

  5. Papa ter Bekke schreef:

    Wendy, je hebt je hele leven geknokt, het is heel mooi dat je nu blogt.
    Het kippie zegt tog, tog, tog, wanneer komt je volgende blog?
    Hopenlijk niet zo laat op de klog.

  6. Elly schreef:

    Blijf vooral jezelf, je bent mooi zoals je bent, om wie je bent ……….
    Je kunt het nooit voor iedereen goed doen. Dat weet je zelf ook; geluk voor de een betekent ………

    Pak je eigen geluk, en bovenal………. blijf bloggen!!!

    x

  7. Katrien schreef:

    Heel mooi onder woorden gebracht Wendy. Volg je gevoel, interesse en liefde voor schrijven!:)

Reageren? Vinden we leuk!

We vinden het leuk een reactie van je te ontvangen. Uiteraard publiceren we jouw e-mailadres niet online.
PS Velden gemarkeerd met * graag even invullen, thanks!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Kom koffie drinken

Wat we zoal doen

We praten liever over wat ons drijft, dan wat we opleveren. We zijn gedreven professionals die verbanden leggen, waar je ze niet verwacht. Doorvragen als je liever wil dat ze even stil zijn. En ook bedrijfskundig sterk zijn, coachen, inspireren en ook nog eens geloven dat juist de details het verschil kunnen maken.

DE KRACHT VAN SAMEN

We merken dat sámen optrekken, versterkt. Krachtiger maakt. Dat wanneer je ieders unieke input, ervaring, visie en creativiteit mixt, het beste resultaat bereikt wordt. Daarom geloven we niet in klant-leverancier-verhoudingen. Wat wel? Wij trekken samen op. Schuiven aan in de kantine en naast het bureau. En niet er tegenover.

Hoe we werken

We gaan pas ‘los’ als we het merk goed genoeg kennen. Als we zijn identiteit gevat hebben, gesnapt hebben en voelen. We zijn zelfstartend; zetten vele stappen námens de ondernemer. Op basis van een combinatie van strategie en intuïtie. Onze ambitie voor het merk: dat imago, potentiële identiteit en werkelijke identiteit in balans zijn.