Lucky #7

Ik kan het niet laten, het is kwart over 11 als ik begin te rammelen op mijn MacBook, met jeukende en krakende ogen (moe van al het moois en amajjjj toch hooikoorts in de bergen!). Toch even een blogberichtje. De laatste.

Haha, gotcha! Voor nu de laatste, voor dag 7 van de #schrijfweek, maar ik ga door! Want de hartverwarmende reacties van ‘jullie’ hebben me zo verwonderd! Niet alleen maar ‘leuk’ of ‘stom’, maar wat het echt met jullie gedaan heeft:

“Vanochtend zware waterlanders bij je blog dus je doet wel wat goed snif haha..”

“Wat een mooi verslag van je innerlijke reis is het. Wens je een hele mooie innerlijke reis toe en heel veel inspiratie”

“Het is erg leuk om je dag te beginnen (of eindigen) met jouw column :)”, “Kleine oogjes en moe, maar toch zo snel mogelijk kijken wat je schrijft. En ja hoor…fijn ;)”

Dan kan ik toch niet anders dan weer achter mijn schermpje kruipen? Om zelf jullie energie de volgende ochtend te voelen en te horen wat het met jullie gedaan heeft? En het maakt dat ik de dag anders beleef, intenser. Net als Janne. Janne verzamelt mooie momenten en laat jullie deze zelf vastleggen via een tekening, kijk eens rond in deze speeltuin. Hier ook een filmpje met impressie van een aantal inzendingen. Gevolg: je leert anders kijken. Janne zei bijvoorbeeld ’s ochtends aanstekelijk: “Hallo lieve mensen!!! Hebben jullie een beetje fijn geslapen? Waarmee kan ik jullie dag een beetje mooier maken?”. En zo gaat ze ook door het leven, (be)leeft mooie momenten, legt ze vast en deelt ze. Smaakt naar meer? Er komt een boek van deze mooie momenten!
Enfin, zo werkt het ook een beetje bij mij. Hoor mooie woorden over de tafel vloeien, zie momenten die *klikklik* als een foto mijn netvlies opgaan. Om te koesteren en bewaren, voor momenten dat je ze even zo nodig hebt. Zo hoop ik ook hier verder te gaan met wat ik het liefste doe. Met een goed gevoel in de buik wat maken. Creëren. Delen. In dit geval het blog.

Van boek naar blog of andersom?
Wat begon met een (dag)droom over een schrijfweek, werd uiteindelijk mijn achterflap voor mijn feelgood rouwboek. Van achterflap naar inleiding en van inleiding naar inhoudsopgave. Daar begon het al een beetje te kraken, maar goed, ik geef niet snel op dus ging door. Maar het staakte, stokte, sloopte. En dat wil ik niet. Ik wil dat het goed voelt, niet goed in de zin van alleen maar grappig of gezellig, maar goed in de zin van ‘echt’ en ‘oprecht’. Dat je voelt dat het goed is wat je doet, of het nou met verdriet of vreugde te maken heeft. Niet alleen goed doen, maar vooral het goede doen. Zoiets. Zonde als het niet zo is, dus ik stopte. En daarmee begon ik, ja hoe tegenstrijdig kan het zijn.
Want ik begon weer te voelen wat ik het liefste doe, maar ook wanneer het niet goed zit. Er een knoop in mijn maag zit, een steen in mijn buik. Negativiteit is niet aan mij besteed. Ik wil niet zwart denken, ook niet zwart-wit. Ook al is het leven niet altijd een feestje nee, ben me ook wel bewust dat velen van jullie en ik, geen zondagskinderen zijn. Dus ik beleef de dingen graag als een echte weegschaal betaamd: afwegend, overwegend en het liefst harmonieus. Keeping up the balance.

Het blog is een feit, what’s next?
Het idee voor een column is gisteren wederom bevestigd en dat stuitte al op het bekende sneeuwbaleffect. In mij had ik het even verdrongen, maar ik krijg reacties over 1 het bundelen ervan en 2 de column uit te vergroten naar een tijdschrift. Arghhhh!! Die droom had ik heel veilig in een heel mooi hoekje opgeborgen en werd me ineens weer onder de neus geschoven.. Zal ik het maar laten gebeuren en zoals ik wegdroom bij de film Serendipity laten ontstaan? Wie weet.. Zoals ze zeggen dat het komt zoals het komt, het is wat het is en when you know it, you know it.

Ik wil jullie wel uitdagen
Als er iets concreets is, iets heel kleins mag het zijn, waarvan jij denkt dat ik er een pure bijdrage aan kan leveren, dare me out. Een blog, een lezing, een wandeling, een creatieve sessie, samen moodboards maken en erachter komen waar je kracht ligt, je droom, je …? Als je boekentips wilt voor als je er even doorheen zit, of films, artiesten, cd’s of qoutes die je kunnen inspireren? Je fijne plekjes wilt weten om je af te zonderen, dansen, zingen, shoppen, drentelen of… gewoon zijn?

Ik bied me aan voor o.a.:

  • Blogs en columns voor en over initiatieven waar mijn hart sneller van gaat kloppen (dus zorg dat dat laatste gebeurt, dan zorg ik voor het eerste)
  • Interieuradvies (maar niet de dure, grote, afstandelijke dingen, maar de kleine, fijne en die-bij-jou-passen-dingen)
  • Schrijven van teksten vanuit het hart
  • Coaching verder te komen in je leven. Met kleine stapjes kom je ook heel ver.
  • Ik maak met alle liefde een mindmap voor je

Durf te vragen!
Een hier niet nader te noemen vraag (What happens in De Berghut, stays in De Berghut) wilde ik aan de groep inspirerende (lerende) mensen voorleggen hier. Twee van ‘het stel’ zijn zgn. Durftevragen-collega’s. Ze begeleiden sessies waarin je durft te vragen. De vraag maakt niet uit, je gooit hem in de groep en je staat -echt- versteld van de openheid en bereidheid. Dat is ook de essentie van durftevragen: uitgaan van overvloed, sociale overwaarde. Er is genoeg voor iedereen.
De gekste, gaafste, gedurfdste antwoorden en suggesties vliegen door de ruimte. En voor mensen als ik leerzaam..: je mond houden als vrager. Zelfs geen ‘oh’s’ en ‘ah’s’, maar netjes verzuimen te reageren. Zodat je ideeënstroom op gang komt en blijft stromen. Gek bestaat niet en dom evenmin. Dan is er geen struikelblok, maar een afzetblok, zoiets.

Durf te geven is ook een kunst
Als je durft te vragen, durf je vast ook te geven, yin en yang vinden elkaar ook daar weer. Durven en geven zijn twee aspecten die bij De Berghut in het DNA zitten. Durven, om ‘zomaar’ te emigreren. Naar Rauris, Oostenrijk, in dit geval. Je eigen koers varen, doen wat je het liefste doet, ploeteren totdat het is zoals je wil dat het is, met alle tegenslagen die daarbij horen. En geven is hun door moeder natuur in de schoot geworpen als je het mij vraagt. Dat blijkt letterlijk uit de weggeefkast waar ik eerder over schreef, maar ook in het weggeven van een goed gevoel, thuiskomen, het faciliteren dat themaweken succesweken worden, weken met een X-factor, magic number seven. Gesprekken, stiltjes, schaterlachen, waterlanders, venkelsoep, notentaart, zachtgekookte eieren of gebakken met the sunny side up.. De bergen zijn adembenemend en de gastvrijheid verbazingwekkend. En toch ook weer niet, want at the end voelt het ook als vanzelf. Ze doen niets liever.

Durf te krijgen is het slotstuk
Iets met durven en ontvangen, dat is een … uitdaging voor mij. Een van de antwoorden van de durftevragen-sessie van vanavond was “durf complimenten te ontvangen, ze ook echt te voelen, ook in je lijf”. Ze zei het vast niet voor niets. Gisteren kroop ik ineen tijdens mijn five minutes of fame aan de eettafel.. En mensen maar denken dat communicatie slechts een vak van woorden is..

Binnenkort een wensenlijstje op mijn site..  Het zal niet voor het eerst zijn, dat je door je erop te focussen krijgt wat je in je diepste zijn wenst.

Het zit erop, de dag is om en de #schrijfweek ook. Het was geweldig, zonovergoten, zinnenprikkelend, verrassend, ontroerend en bovenal hartverwarmend. Dank jullie wel daarvoor! Op de foto het bewijs dat 13 een bijzonder aantal is (#13 maakte de foto en was Nel zelf, want die deed ook mee en gaat een boek uitbrengen over De Berghut; ik voel nu al een bestseller aankomen. En de andere 12 volgen gestaag). Ook voor houtweken, Boost your business-weken en o.a. inspiratieweken kun je bij ze terecht. Deze pilot van de #schrijfweek bleek een gouden formule. Kluun, eat your heart out 😉

PS. De aanvraag voor eerste blog over over mijn droom is al binnen en as we speak, om 00:00 krijg ik een tweet binnen over publicatie met de tip “Gewoon redactie bellen, columns mailen, simpel!”.

Gepubliceerd op 8 juni 2012

Geschreven door: Wendy (ter Bekke)

Wendy is aanjager en hoofdredacteur van Raakkracht. Branding, betekenis, bewustwording zijn de 3 B's waar ze zich voor inzet. Een pionier in de betekeniseconomie die graag verhalen deelt die het waard zijn om gedeeld te worden.

  1. Nel schreef:

    Zoals jij je verwonderd over wat er om je heen gebeurt, zo verwonder ik me over hoe je blogs schrijft en wat je schrijft!! Ik wil je graag in contact brengen met Josje van Vrouw&Passie Magazine. Jouw schrijven en haar mooie magazine kunnen daarin samenstromen….You’re beautiful!

  2. Wendy schreef:

    Dank je wel, lieve Nel! Ik ben heel benieuwd naar wat er komen gaat en laat de flow maar lekker komen/stromen 😉
    Dank je wel voor de fijne tijd in jullie berghut!

Reageren? Vinden we leuk!

We vinden het leuk een reactie van je te ontvangen. Uiteraard publiceren we jouw e-mailadres niet online.
PS Velden gemarkeerd met * graag even invullen, thanks!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *