Berghut op Ibiza

Berghut op Ibiza

Het is juli, een nieuw begin.
Begin van een nieuwe maand.
Begin van de 2e helft van 2014.
Begin van weet-ik-veel-wat-nog-meer.

Eindelijk. Er is internet thuis.
Eindelijk. Niet meer alleen het hoognodige op wifi-spots buitenshuis. Buiten openingstijden. Buiten je comfortzone. Buiten.
Maar thuis.
Thuis op Ibiza.

Home

Vooral om – dit.

Om – dat ik moe ben. Naar bed wil. Toch nog iets wil. En dat is schrijven. Bloggen. Toveren.

Daar is het weer! Het Berghut-gevoel. Ik heb er inmiddels al veel over geschreven en voor nieuwe volgers: lees mee vanaf hier.
Het Berghut-gevoel: daar waar de nacht begint, begint mijn blog. Daar waar mensen met hun oor het kussen raken, ga ik recht overeind zitten. Daar waar mensen hun hart omheinen, open ik hem. Om te delen. Te raken. Te inspireren. En het gebeurt. Gelukkig. Nog steeds.

En dan nu ‚toevallig’ op Ibiza.
De plek naar mijn hart.
De plek waar ik 2006 verliefd op werd, al ver voor de film en serie, nog ver voor de hype die nu gaande is (in alle blogs verschijnt wel iets in ‚Ibiza stijl’).
De plek waar ik afgelopen september naartoe vertrok met hondlief en auto van pa (zodat ik in ieder geval weer terug zou komen ;-)). Voor 4 weken. Mini sabbatical. Tussen het opgeven van mijn toenmalige droombaan voor een andere droom: betekenisvolle communicatie met mijn eigen visitekaartje. Letterlijk / figuurlijk. Doen hoe ik het wil, wanneer ik het wil, en… waaróm ik het wil.
Dingen doen die kloppen, zodat het zin heeft.
‚Diepgang met een knipoog’. Ondervonden in… wederom: de Berghut. Tijdens de FOCUSweek.

4 weken.
De maand september verstreek en ik voelde ‚ik ben nog niet klaar hier’.
En bleef. Nog 4 weken.
Die verstreken en wederom voelde ik ‚ik ben nog niet klaar hier’.
Ik bleef. Nog 4 maanden erbij.
Overwinteren op Ibiza. In een tent. Ik overleefde het en bleef.
Gevolgd door nog eens 4 maanden, op wederom andere locaties.
En nu?

Magic number 7
Lucky number 7.
Dak boven mijn hoofd nummer 7, in 10 maanden tijd.
En ik blijf. Voorlopig*.

In Holland staat een huis
Het Nieuwe Werken, we kennen het allemaal inmiddels (flexwerken, werken 2.0 enzovoort).
Het Nieuwe Wonen + Het Nieuwe Leven = een huis delen in Holland + een huis delen op Ibiza.
= je dromen verwezenlijken, de weg naar je hart volgen, alle cliches verwezenlijken.

Een thuis creëren kun je overal, uiteraard afhankelijk van je skills, behoeften enzomeer.
Het lukt mij altijd. Waar ook ter wereld. Zelfs een hotelkamer tover ik in mum van tijd om tot eigen plekje, met gevonden stenen, houtjes en eigen creaties. Al jaren lang.

Nu dus hier, ‚thuis’. Met weinig middelen en geen – eigen – geld. Geleend geld, dat wel. Daarvan overleef ik al bijna een jaar. Door geld te besparen, huizen te delen, 4 weken tuinvrouw te zijn geweest op Ibiza in ruil voor een slaapplek, 4 maand voor een ecoplek gewerkt te hebben in ruil voor kost en inwoning (lees: in een tent overwinterd te hebben). En ‚dat soort dingen’.
Door mijn gitaar, iPad, racefiets te verkopen. Kleding, meubels en sieraden ook. En door support van vrienden en familie. Die delen in mijn droom. Moreel, fysiek en/of financieel. (dank daarvoor!!)

Bijna dagelijks krijg ik berichten van mensen die geïnspireerd zijn door mijn keuzes & levensstijl. Soms van iets heel gevoeligs, soms van iets heel concreets… Zoals… mijn bureau (aghum, ja je leest het goed).
Die maakte ik van een pallet bij het grof vuil, 4 sinaasappelkratjes en een bureaupoot van een andere vondst bij het grof vuil. Verder wat gevonden spijkers en een steen. Een steen om de spijkers erin te slaan. O ja, een schuurpapiertje om de scherpe kantjes eraf te halen.

Home. Thuis. Ibiza.

Echt, ik ben onder de indruk.
Hoe je een enorm gaaf bureautje in elkaar flanst.
Hoe jij kunt genieten van je eigen rust, creatie, basis etc.
Dat siert je! En maakt je wie je bent!”

Mooie metafoor. Die scherpe kantjes. Was er maar een schuurpapiertje voor meer dingen in het leven.

Want scherpe kantjes zijn er zeker.
Ook hier, ook op Ibiza.
Ook in een levensstijl die velen ambiëren.
Ook, of juist daardoor?

Mag het licht uit?
Slaap lekker.

Graag, heel graag, tot een volgende keer!

 

* Inmiddels – najaar 2014 – heb ik besloten me vooral op Nederland te focussen. Lees in recentere blogs mee hoe een ander verlopen is. 

Gepubliceerd op 2 juli 2014

Geschreven door: Wendy

We schrijven over wat ons raakt, prikkelt en inspireert. Identiteitsmarketing is wat ons samenbrengt. We houden ervan mensen en merken in hun eigen kracht te zetten. En dat zichtbaar te maken.

  1. Marion schreef:

    Heerlijk om te lezen, weer op z’n “Wendy’s”.

    1. Wendy schreef:

      Thanks voor het lezen en je reactie, Marion!
      Benieuwd wat ‘op z’n Wendy’s’ voor je betekent!

  2. Margreet Hamans schreef:

    Ja, je bent er inderdaad weer. Fijn, dat je het Ibiza-gevoel weer deelt
    met anderen. Daar word je blij van!!

    1. Wendy schreef:

      🙂
      Fijn!! Gevoel!! Delen!! Ibiza!! That’s it, what makes me happy
      Hopelijk anderen ook

  3. Frans ter Bekke schreef:

    Heel blij ben ik, dat je zo positief en enthousiast bent.

    Veel liefs, papa.

    1. Wendy schreef:

      Heel blij ben ik, dat je dit zo ervaart 😉
      En vooral dat ik het ook kan delen met anderen. Spreading the love, the inspiration and so on…

      Veel liefs

  4. Jason schreef:

    Gaaf Wendy! En stoer 😉

    Geniet ervan. Dan kom ik zo nu en dan terug om te lezen 🙂

    Groetjes, Jason

    1. Wendy schreef:

      Hee Jason!
      Gave reactie, thnx!
      Let’s stay connected!

Reageren? Vinden we leuk!

We vinden het leuk een reactie van je te ontvangen. Uiteraard publiceren we jouw e-mailadres niet online.
PS Velden gemarkeerd met * graag even invullen, thanks!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *