De vooravond

Happy Place

Zaterdagochtend half 4.
1 maart.
Ik noem het de vooravond voor de grote verhuizing.

Zaterdagochtend dus, of beter gezegd: nacht.

Ik besluit uiteindelijk mijn MacBook op schoot te nemen en besef me dat de internetverbinding het niet doet. Na 1 uur ‘s nachts wordt deze uitgezet.

Ik zit op de grond en waan me in de film ‘The holiday’. Dit keer ben ik Cameron Diaz die dik ingepakt in het huisje vertoeft. Lees: vuurtje, theetje, veel kleding, sjaal en dikke sokken.

The Holiday

Ik kijk om me heen en het lijkt of er een grote volksverhuizing gaande is.
En dat in een yurt. In een tent van 5 meter doorsnede.
Mijn thuis de afgelopen 4 maanden.

Ik kijk om me heen en besef wat ik allemaal om me heen verzameld heb afgelopen half jaar.

Stoel en pallet-tafeltje; grof vuil.
Grote (hand)doeken; Enschede.
Plastic fles omgeturnd tot sieradenhouder: Ibiza Mama’s (community van ‘mama’s’ die creatieve dingen doet als plastic flessen recyclen).
Stapeltjes kleding; uiteenlopend van Enschede tot kofferbakverkoop en alles daar tussenin (lees: gekregen, geruild, gevonden).

Terwijl ik me besef dat al deze alinea’s beginnen met ‘Ik’ kijk ik voor me uit. Het vuurtje in. Nu kan het nog. Nu kan het nog in deze yurt. Geïmproviseerde (thee)waterverwarmer erin en al mijn oud papier gerecycled om een vuurtje te stoken. Termosflesje naast me en een zaklamp. Inderdaad, je hebt het: kamperen. Het is kamperen. Het is kamperen midden in de winter, midden op Ibiza. Ibiza ja. Kamperen op Ibiza. Overwinteren op Ibiza. Wie verzint het?

Ik.

Ik ben degene die voor het eerst kampeert op haar 33e.
Voor het eerst kamperen op Ibiza.
Wie verzint het?

Ik.

Terwijl ik moe & voldaan terugkom van het bezichtigen van het huis’je’ dat ik vanaf morgen ga betrekken – om een maand lang op huis en katjes te passen – besluit ik vast wat spullen te gaan pakken. Ordenen en de ontstane lege plekken in de yurt herinrichten. ‘Karakter is datgene wat je doet als niemand kijkt’, gaat er wederom door mijn hoofd.

Enfin.
Terwijl ik gedurende 3 uur bezig ben spulletjes aan het ordenen, soort-bij-soort, kleur-bij-kleur, gaat er van alles door me heen. Herinneringen van afgelopen maanden, vooruitblik naar wat nog komen gaat. Zoals ik vandeweek mooi las in het boek Antiglamour van Carice & Halina: ‘Ik ben tot over mijn oren verliefd op de toekomst’. Laat morgen maar komen.

Was getekend,
Ik.

Gepubliceerd op 1 maart 2014

Geschreven door: Wendy

We schrijven over wat ons raakt, prikkelt en inspireert. Identiteitsmarketing is wat ons samenbrengt. We houden ervan mensen en merken in hun eigen kracht te zetten. En dat zichtbaar te maken.

Reageren? Vinden we leuk!

We vinden het leuk een reactie van je te ontvangen. Uiteraard publiceren we jouw e-mailadres niet online.
PS Velden gemarkeerd met * graag even invullen, thanks!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *