#4/21 Gouden toekomst

Zit je dan. MacBook op schoot, lekker liedje uit de speakers, Ster Gouden Loekie uitgereikt en de toekomst die lonkt..

De kleurrijke dag dat klein, rood en goud centraal stonden. Klein als het nieuwe groot, rood als het nieuwe zwart en goud als.. overschatte belofte voor de toekomst.

Ik ontwaakte met de focus op kleine dingen. En dan vooral de rijke belofte daarvan. De vele inzendingen op m’n recente oproep. Die beloven veel goeds.

Rood als in de kleur van mijn versgekleurde haren. Tot nu toe heb ik mijn eigen haarkleur kunnen trotseren, die niet van ‘peper en zout’ was, vandaar de trots. Die nam af toen ik de laatste tijd steeds vaker met een (grijze haren alert) pincet in de weer ging. Nu was het moment van verandering daar..
En dat samen met het rode jurkje die ik overdag droeg en de rode capuchonsweater die ik nu draag bracht de focus op rood.

Goud dan, tot slot. 
Wanneer heb je een gouden toekomst? Wanneer heb je zicht op moois, garantie op beters of..?

Niet.

Laat ik het verlangen noemen, dat voelt beter. Verlangen, wensen, dromen.
Want garanties durven zelfs kredietverstrekkers niet meer te geven..
Vanmiddag ontstond een gesprek over toekomst en ik ging terug. Terug in de tijd dat ik kantoormanager was. Op m’n 25e een visitekaartje had om in te lijsten, zo trots op te zijn. Beoordelings- en functioneringsgesprekken, lid van MT, kans om aandelen te kopen, en.. en.. en..

En toch besloot ik dat die ‘gouden toekomst’ me het niet waard was.
Want.. wat is goud als de p van Prestatie de p van Plezier ondermijnt?
Want.. na genot van kaartje, aanzien, salaris en uitzicht kwam bovenal.. inzicht.
Want.. toen ik in gesprek met de interieurverzorgster – want ja, ook daar hielden we waarderingsgesprekken mee –  welgemeend te horen kreeg dat ze iedere dag met plezier naar werk ging, ging bij mij het licht uit. Overdonderde. Wake up sign.

Ik, 25, op de top van mijn – toen – kunnen. Het gevoel ‘this is it’. Maar het is het niet. En zij had het wel. ‘Zelfs zij’. En toen ging de knop om. Zij wel.

En.. zoals dat bij mij gaat, moest het ook gebeuren. ‘Wat Wendy in de kop hef, hef ze niet in de kont’, m.a.w. als ik weet wat ik wil, dan gebeurt het ook – hip vertaald in Wish it, Dream it, Do it..
Roer om.
Met kersverse hypotheek op mijn – eigen en allenige – naam.
Recessie.
Januari 2009.
1e dag van dat nieuwe jaar.

“Gelukkig nieuwjaar!”, wenste ik mijn toenmalige baas en nog steeds goede vriend.
“Heb je straks even tijd voor mij?”

Ik zegde mijn baan op, zonder ‘zicht’ op iets nieuws.
Zonder ‘garantie’.
Maar wel met heel mijn hart.

Soms is het zover. Dan weet je het. Dan voel je het aan alles.
Het is goed zo. Het komt goed. En het kwam ook goed. Ik zegde mijn baan op tegen 1 april 2009. Om vervolgens te kunnen kiezen uit 3 banen naar mijn hart en begin april daadwerkelijk gestart. Met mijn communicatiehart welteverstaan, want dat was de koers waarop ik mijn navigatiesysteem had afgestemd.

Ik had deze gelukswens goed in mijn kleine oren geknopen:
“Houd koers meid, met je hart als navigatiesysteem”.

Kies jij voor goud, vertrouwd of waar je echt van houdt?

PS Ik blijf nog even oefenen. I got the time..
PSS De gouden avatar ontving ik van Netzodruk. Netzoleuk!

Gepubliceerd op 19 december 2012

Geschreven door: Wendy

We schrijven over wat ons raakt, prikkelt en inspireert. Identiteitsmarketing is wat ons samenbrengt. We houden ervan mensen en merken in hun eigen kracht te zetten. En dat zichtbaar te maken.

  1. Margreet Hamans schreef:

    Lieve Wendy,
    Volg je hart, dan kom je alle kleuren van de regenboog tegen!

Reageren? Vinden we leuk!

We vinden het leuk een reactie van je te ontvangen. Uiteraard publiceren we jouw e-mailadres niet online.
PS Velden gemarkeerd met * graag even invullen, thanks!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *