Liberté!

Liberté #raakkracht

Tijdens het schrijven van deze column vindt de vrijheidsmars plaats in Parijs, stad van de liefde. De mars vóór de vrijheid van meningsuiting. Voor cartoonisten en andere redactieleden van bladen, niet één in het bijzonder. Het gaat namelijk iederéén aan. Jou, mij, Parijs, Amsterdam, Afrika, Amerika. Moslim, katholiek, blank en bruin. We hoeven het niet met elkaar eens te zijn. We mogen onze uiteenlopende meningen uiten, hoe pijnlijk voor sommige groeperingen.

Gij zult niet bang worden
De ochtend na de brute aanval in Frankrijk, afgelopen vrijdag, viel de eerste weekend-Telegraaf op mijn deurmat. Bruut, niet geruisloos en ik schrok. Een beetje. Het was een onverwacht bezoek van deze bezorger aan mijn voordeur, want het betrof een cadeau-abonnement voor een aantal weekenden. Moet je nagaan. Ik, in Enschede, toch wat schrikkerig in de vroege ochtend bij plotselinge onverwachte geluiden na deze gekke avond in de nieuwsgeschiedenis, 600 kilometer van Parijs.

Vrij volgens de Grondwet
De Telegraaf opende met slechts één grote tekst: HANDEN AF VAN ONZE VRIJHEID. Ik sla de pagina om en dan dit:
Twee witte pagina’s naast elkaar. Met in het midden slechts deze tekst:

Telegraaf bij Parijs-drama | #raakkracht

Niemand heeft voorafgaand verlof nodig om door de drukpers gedachten of gevoelens te openbaren, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet.
Artikel 7 lid 1 Grondwet

That’s it.
Daar staat het. En ineens besef ik me hoe gezegend we zijn. Dat we wél mogen delen wat we denken en voelen. En dat staat zelfs in onze Grondwet beschreven. Ik kan je zeggen, het is best spannend soms. Het vergt grote moed om óver die grens te gaan. De grens van “Kan het wel?”, “Wat zullen tegenstanders vinden van mijn openlijke uitingen?”, „Ligt het niet te gevoelig?”, „Gaat het een ander wat aan wat ik denk of voel en waarom zou ik dat openbaren?”.

En toch doen we het
Cartoonist of columnist, we blijven doorgaan. En worden sterker. Sterker om nog meer te staan voor wie je bent, wat je bezig houdt, wat er in je omgeving gebeurt. Tekenen of schrijven om mensen te raken. En dat wordt gedeeld. Schrijven. Raken. Delen. Dat zijn de drie woorden die al een paar jaar door mijn hoofd dwarrelen. En vaak uit mijn vingers rammelen. Hup, de krant in, de social media-tijdlijn op.

Ieder zijn roeping. En die mogen we van de daken schreeuwen. Liberté!
Door: Wendy ter Bekke

* * *

Dit blog wordt als column gepubliceerd als onderdeel van de columnreeks WendyRaakt in het Hofweekblad, een weekblad voor Hof van Twente.

In tijden waar kranten blijven reorganiseren, had Hofweekblad afgelopen maand haar primeur: de dikste krant in hun geschiedenis. Het gaat ze goed. Regiocommunicatie boeit. Lokale marketing bloeit. We zijn aangekomen in de tijd waar gunnen meer dan ooit van doorslaggevend belang is. “Think global, act local.”

Links: Pinterest (foto met water)

 

 

Gepubliceerd op 11 januari 2015

Geschreven door: Wendy

We schrijven over wat ons raakt, prikkelt en inspireert. Identiteitsmarketing is wat ons samenbrengt. We houden ervan mensen en merken in hun eigen kracht te zetten. En dat zichtbaar te maken.

Reageren? Vinden we leuk!

We vinden het leuk een reactie van je te ontvangen. Uiteraard publiceren we jouw e-mailadres niet online.
PS Velden gemarkeerd met * graag even invullen, thanks!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *