#21/21 Tadaaaa..

21 dagen bloggen.
Over de toekomst.
3 weken geleden haalde ik dat in mijn hoofd.

Spontaan en zonder vastomlijnd plan. Zo gaan die dingen soms. En juist dát maakt dingen een groot avontuur. Even twijfelen, soms huiveren, maar altijd geeft het meer dan verwacht. Want je verwacht immers niets bij spontane dingen 😉 Het ontstaat. En is er dan ineens. Daarom hou ik er zo van!

Kosten/baten
Túúrlijk. Het kost ook energie. Maar iedere dag een stukje schrijven gaf me ook een heerlijk gevoel. Even rammelen, even geven. Om te delen. Inspireren. Prikkelen. Op ideeën te brengen. En liefst te ‘raken’. Zodat harten verwarmd worden. Die van mij op z’n minst 😉

Het was een experiment. Voelen hoe het zou zijn. Regelmaat. Iets voornemen en het dan ook waarmaken. Dag in, dag uit.

Want bij mijn blogs – tot dan toe – had net zo goed kunnen staan “Deze uitgave verschijnt onregelmatig”. Zo gaat dat dan weer met dingen doen op gevoel. Valt niet te plannen. Keerzijde van ‘op gevoel’ en leven naar serendipiteit is dat je niet weet wat komen gaat. Geen plan, geen perspectief, geen.. toekomst.

En dat wil ik anders
Deze ontwikkeling heeft me geprikkeld balans aan te brengen.
Tussen spontaan/op gevoel & regelmaat/plannen maken.
Zowel privé als zakelijk. Zowel bloggen als leven.
Het bloggen is immers my way of living. Ze zijn immers..

Puur Wendy.

Ik hoop vanaf nu regelmatiger te schrijven, zowel op persoonlijke titel als op ‘zakelijk’ vlak. Ik wens structureel. Net zoals de columns in de krant, zoals die van Frederike Schrijft. Zoals ‘@4positiviteit‘ iedere dag een positief bericht post. En zoals editorials van en columns in al die heerlijke magazines. Zowel zakelijk als privé.

‘het merk ik’ (evenals het merk ‘jij’) is universeel, daar geloof ik in.
Social media heeft taboes doorbroken, harten opengesteld en scheidslijnen werk/privé vervaagd. Noem het eng. Noem het een risico.

Ik las vandaag een artikel van Marc Verhees over risico, wat maakt dat ík risico’s wel aan wil:

“Lachen heeft als risico dat je als een dwaas gezien wordt.
Huilen heeft als risico dat je als sentimenteel wordt beoordeeld.
Echt luisteren heeft als risico dat je persoonlijk betrokken raakt.
Je eigen gevoelens tonen heeft als risico dat je je ware bloot geeft.
Je eigen ideeën en dromen delen met anderen heeft als risico dat mensen niet meer naar je luisteren.

Liefhebben heeft als risico dat je niet bemind wordt.
Vriendelijk zijn heeft als risico dat anderen niet vriendelijk voor jou zijn.

Leven heeft als risico dat je dood gaat.
Hopen heeft als risico wanhopen.
Proberen heeft als risico mislukken.

Maar laten we niet te veel lopen als we geen risico’s nemen? Schuilt het grootste gevaar niet gewoon in het niet nemen van risico’s? Het risico van niets doen…
Geen risico’s nemen is heel onverstandig. Probeer lijden en verdriet niet te vermijden.

Leer, voel, verander, groei, heb lief en…. leef!


Noem het authentiek. Open. Puur.

Het blijkt maar weer. Loesje heeft weer gelijk. ‘Leven is het meervoud van lef.’
Noem mij maar risico.

Gepubliceerd op 5 januari 2013

Geschreven door: Wendy

We schrijven over wat ons raakt, prikkelt en inspireert. Identiteitsmarketing is wat ons samenbrengt. We houden ervan mensen en merken in hun eigen kracht te zetten. En dat zichtbaar te maken.

Reageren? Vinden we leuk!

We vinden het leuk een reactie van je te ontvangen. Uiteraard publiceren we jouw e-mailadres niet online.
PS Velden gemarkeerd met * graag even invullen, thanks!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *