Thuis op Ibiza

Ibiza | Es Vedra

Na het succes film en serie ‘Verliefd op Ibiza’ is Ibiza een groter succes in Nederland en… vice versa. Met dat laatste bedoel ik: nu ik hier leef, krijg ik heel vaak te horen in een van mijn favoriete tentjes ‚hier’:
„Ohw, you’re from Holland? A lót of Dutch people here!! I love them! They are kiiiind, always smiling and respectful.” (soms gevolgd door: And they give good tips)

Ik ben het eens met die Nederlanders die hier komen en vooral ‘terug’komen!

Ik was er ook zo een.
2006 voor het eerst. Ik móest naar dat eiland toe. Een onderbuikgevoel dat ik daar móest zijn, zonder het waarom daarvan te kunnen beantwoorden. Dus ik ging. Met pa en ma destijds (ja, echt), want vriendinnen waren allemaal verliefd. Destijds nog niet op Ibiza.

Ik wel.
Ik kwam naar het eiland. En ging. En kwam weer terug.

En nog een keer.
En nog een. En nog een… Het leek wel de ‘Deutsche manschaft’ in Brazilië deze halve finale. 7 keer inderdaad. Thuis.

Na de eerste keer met een traan over mijn wangen terug naar ‘huis’.
En zo dus zeven jaar. Over geduld gesproken.

In 2013 was het zover en ging ik met een reistas ‘voor 4 weken’ naar Ibiza.
Nu, juli 2014, zit ik er nog.

Na te hebben overwinterd op Ibiza in een tent’(!), werd ik na deze 4 maanden door een Nederlands stel uitgenodigd op hun villa te passen.

Met… adembenemend uitzicht op Es Vedra.

IMG_2421

Es Vedra. De plek waar ik mijn hondlief Baco afgelopen 14 februari heb begraven, na bijna 14 jaar samen te zijn geweest.

(dus) Ik zei ja. Ik ging van yurt (Mongoolse tent) naar een villa (met marmeren muren en vloeren). Met uitzicht op Es Vedra. Dichtbij Baco. Helende krachten van Es Vedra weten we inmiddels alles van. Dus leek me de perfecte match.

Maar even over dat stel.

Nederlands.
Jong.
Succesvol.
Hun hart volgend.

Ik vraag me af in hoeverre het laatste en het een-na-laatste met elkaar te maken hebben.

Goed, dat stel dus.

Stel je even voor:
Ze woonden nog in Nederland. Destijds.
De dame droomde telkens over een rots. Niet wetende wat de betekenis was.
En weer. En weer.
Haar vriend ging op onderzoek uit en via-via bleek ineens… Es Vedra! Ibiza!
Ze besloten al snel: Daar móeten we naartoe.
Ze waren er bijna. De auto kwam aangereden bij Es Vedra. Hierin dat Nederlandse jonge stel, w.o. de dame met die sterke dromen over die sterke rots en het sterke verlangen van hen samen dit te onderzoeken.
Terwijl de auto nog rijdt, kan ze zich niet meer inhouden. Opent de deur al, terwijl haar vriend nog verder rijdt. Niet-te-stoppen.
Ze gaat staan en tranen blijven maar stromen. Thuis.

Ik was het niet, maar zit hier wel met kippenvel. Want ik begrijp het als geen ander.

Thuis.
Zij in een villa, ik achter mijn in elkaar geknutselde bureau van (bij het afval) gevonden materialen.
In de kern is het hetzelfde. Je hart volgen. Wherever. Daar waar je huis je thuis wordt.

***

Dit blog schreef ik op verzoek van en werd gepubliceerd op het succesvol online magazine van, op en over Ibiza: Ibiza365.nl (sinds 2011)
Een paar uur na publicatie bleek het onderdeel van de dag dat er de meeste unieke bezoekers op deze site waren. Voor de beeldvorming: afgelopen maand juni 2014 waren er 100.000 bezoekers.
2 dagen later blijkt het de topper van de maand en scoort zelfs beter dan het artikel over Will Smith die op het eiland is.

Gepubliceerd op 12 juli 2014

Geschreven door: Wendy

We schrijven over wat ons raakt, prikkelt en inspireert. Identiteitsmarketing is wat ons samenbrengt. We houden ervan mensen en merken in hun eigen kracht te zetten. En dat zichtbaar te maken.

  1. Ellen Vd Dolder schreef:

    Whoehoe toppertje!!

    1. Wendy schreef:

      Thnx 🙂

Reageren? Vinden we leuk!

We vinden het leuk een reactie van je te ontvangen. Uiteraard publiceren we jouw e-mailadres niet online.
PS Velden gemarkeerd met * graag even invullen, thanks!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *