Waar blijft de tijd?

Wat is een half jaar op een heel mensenleven? Mijn oude baas zei vaak als ik me druk maakte: “Over honderd jaar, Wendy, praat niemand er meer over.”
Maar wat als dat half jaar het eerste half jaar is zonder je moeder?

Morgen is het zover. 6 maanden na zondag 18 december 2011. Half jaar na dato dato dat ik ’s middags nog tot snottebellen aan toe aan het lachen was met haar, samen met mijn zus. Dat we de 65e verjaardag van mijn moeder vierden met een high tea. Daarna gingen wandelen, teuten, met Baco wandelen, mijn kerstboom kijken, boodschappenlijstje voor het kerstmaal doornamen en onderling verdeelden: “Haal jij dat, dan haal ik dat” en “Oh ja, lekker, ijs! Apfelstrudel met vanille-ijs of Viennetta?”.

Toen later nooit meer kwam
Dat later, “Straks met kerst”, dat kwam niet meer. Althans niet met mams. Het was voorbij, die dag, die avond, ineens. Plots, onverwachts. Na een geweldige middag samen.. Uiteraard daarvoor weer dankbaar. Dat we hebben mogen genieten, eten, drinken, herinneren en nieuwe herinneringen maakten.

Als er nooit meer een morgen zou zijn
Nadat mijn zus plotseling overleed toen ik 17 was, ging ik leven als een dolle. Doen alsof er nooit meer een morgen zou zijn. Als iemand zei “dat doen we later wel”, schoot ik in de actiemodus. Later? Jaja, dat had je gedacht. Het kan morgen wel ineens afgelopen zijn.

Life is a rollercoaster
Dat helpt, in het bereiken van dingen. Het gaat sneller, beter, efficiënter. Diploma’s stapelen zich op, net als certificaten, felicitatiekaarten en complimenten. Wat een prestaties.
Maar ja, je koopt er zo weinig voor. Zo weinig echt belangrijke dingen. Als geluk, rust en .. andere niet te betalen dingen.

Gelukkig of tevreden
Bij het woord ‘geluk’ bekruipt me een ongemakkelijk gevoel. ‘Geluk’ voelt als een verwende eis, een summum van leven. Ik hoorde vorige jaar een net van ernstige ziekte genezen kerel zeggen, die al joggend weer aan het opkrabbelen was: “Geluk, geluk? Iedereen heeft het over geluk. Ik ben gewoon een tevreden mens!”.

Memorabele vaderdag
Deze vaderdag was nieuw, anders, leger, voller, droeviger, mooier, vreemder, maar bovenal: intenser. Je leert zo waarderen wat je wel hebt, door dit soort gebeurtenissen, gemissen. Blij en ‘tevreden’ met wat ik wel heb, denk, voel en beleef. De mensen die ik wel om me heen heb, bij me heb, mee kan herinneren en herinneringen maken. Leven. Beleven. Genieten. Lol trappen, potje janken.

Beter potje janken dan voetballen
Dat je bij een potje voetballen niet van succes verzekerd bent, is vanavond wederom gebleken. ‘Onze jongens’ redden het niet, het lukte ze niet, ze kwamen er niet doorheen, de swung zat er niet in, de teamspirit was niet daar, de magic was niet ‘in the air’. En wat kun je dan beter doen dan een potje brullen?
Het lucht op!

Dramatisch of drastisch anders?
Nee hoor, ‘mijn vaderdag’ was niet dramatisch. Een traan bij een liedje dat de gevoelige snaar raakte, de dag dat mijn gitaarsnaren echt weer geraakt werden, ik weer geraakt werd. Ontroerd werd, ontroerd was, maar bovenal blij en dankbaar. Niet blij in de zin van schaterlachend, tot snottebellen aan toe lachend, dat niet. Maar wel lachend, glimlachend, genietend en helend.

Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder!

 

Gepubliceerd op 17 juni 2012

Geschreven door: Wendy (ter Bekke)

Wendy is aanjager en hoofdredacteur van Raakkracht. Branding, betekenis, bewustwording zijn de 3 B's waar ze zich voor inzet. Een pionier in de betekeniseconomie die graag verhalen deelt die het waard zijn om gedeeld te worden.

  1. Jaap schreef:

    Mooi Wendy! En fijn relativerend na zo’n avond. Waar gaat het dan nog over, een potje voetbal…

  2. jolein schreef:

    ik lees het weer met verwonderling… mooi. en ik denk ….ben ik gelukkig?
    ja eigenlijk wel….zo mag ik het toch wel noemen…. heb veel mooie en lieve en unieke mensen om me heen. ik heb rust, plezier …..oke in de liefde dan niet hahahaah maar dat staat mijn geluk niet in de weg.
    xx

  3. Elly schreef:

    Alweer kippenvel Wen. Is het omdat het mooi geschreven is of, omdat het zo herkenbaar is? xx

  4. Karin schreef:

    Ja, dan wil je een reactie schrijven, maar heb je er even geen woorden voor….
    Ik ben er stil van…
    Ontroerend Wendy, mooi, goed geschreven, fijn, warm, treffend.
    Ook al heb ik haar niet persoonlijk gekend, ik weet zeker dat je moeder hier heel trots op zou zijn.
    XX

  5. Margreet schreef:

    Ooit las ik een gedichtje ( volgens mij van Toon Hermans ) Dat sprak mij erg aan:

    Moet je hard zijn om te overleven,
    onverschillig voor de wanhoop
    en onkwetsbaar voor verdriet?
    Met geen ander doel om naar te streven dan ieder voor zichzelf,
    verschanst op zijn gebied.
    Met niemand iets te maken,
    koel, berekend schaken.
    Op kansen blijven loeren
    om de anderen te vloeren?
    Dan zal je overleven,
    maar LEVEN is dat niet!

    Dus Wendy, blijf zoals je bent. Eerlijk, gevoelig, echt, betrouwbaar, geloofwaardig en lief en geniet van de mensen om je heen. Samen lachen, samen huilen, soms serieus, soms ook nuilen. Wat maakt ’t uit. Je leeft!!!!

  6. Yvonne Sloot schreef:

    Lieve Wendy
    Mooi en intens verwoord…geluk….verdriet…afscheid…’leven’…woede…alle aspecten van ‘het’ leven…hoe oneerlijk het soms voelt…alles een plek mogen geven ….je weg gaan..
    Een gedicht van mij…

    Voel de kracht
    Als je met je hart glimlacht
    Je ogen die dan gaan stralen
    Alsof je de kleuren van de regenboog bent gaan halen
    De kriebels van vrolijkheid die je laten leven
    En de prachtige energie die dan vrijkomt door kunt geven
    Het beklemde gevoel op je borst laat verdwijnen
    En de zon weer in je hart gaat schijnen
    Ook de schaduwkanten krijgen nu het licht
    Wat somber leek krijgt ineens een ander zicht
    Met deze kracht kun je alles aan
    Hier zul je zelf versteld van staan
    Met deze energie van pure positieviteit
    Haal je ook de ander uit zijn negativiteit
    Weet dat deze kracht die je laat leven
    Door een engel uit de lichtwereld word gegeven
    Hou je hart dus open voor het goddelijke licht
    Om net als een engel door te geven,
    kracht, liefde en inzicht
    Yvonne

    Liefs Yvonne

  7. margaret keupers hoekjan schreef:

    Zo mooi!!! Koester wat je hebt en geniet van elke dag die je gegeven is! Maar ook zo dubbel, al kan ik zoiets nu lezen zonder dat ik me rot en schuldig voel! Omdat ik mijn moeder nog heb! Je had een engel van een moeder en veel mooie herinneringen heb ook ik aan haar! De mooiste van ons huwelijk bijna 30 jaar geleden waar zij en je paps zo’n verschrikkelijke lolhadden. Ik denk aan je lief nichtje XXX

Reageren? Vinden we leuk!

We vinden het leuk een reactie van je te ontvangen. Uiteraard publiceren we jouw e-mailadres niet online.
PS Velden gemarkeerd met * graag even invullen, thanks!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *