WaterRaakt

WaterRaakt | WendyRaakt.nl

 

Ken je dat? 

Dat dingen op je pad komen, herhaaldelijk.
Dat je voelt ‘hier “moet” ik vast iets mee’.

Water. In mijn/dit geval.

Variërend van waterschade, tot (alleen maar héél) koud water hebben, tot geen water hebben.

Géén water hebben (Ibiza, watertank leeg, voordat vrachtwagen 10.000 liter zou kunnen komen brengen is einde huurdatum geweest, dus dan maar – uiteindelijk acht in plaats van twee dagen – zonder water).
Kóud water hebben (héél vaak, op Ibiza, waar de buitentemperatuur dit ongemak compenseert) en ook dit weekend thuis in Twente.
En bijvoorbeeld gigantische waterschade (leiding geknapt met kókend water) in een huisje waar ik net allerlei spulletjes in elkaar heb geknutseld.

(bij)gelovig als ik ben, Google ik dan toch op de metafoor met water.

En ik vind een heel mooie tekst, die… (precies…) raakt.

Komt tie.

WaterRaakt | WendyRaakt

“Confucius en de loop van het water…”

 

Ik volg de loop van het water…

Ik zit stil,
doe niets.

De lente komt
en het gras groeit vanzelf.

Op een dag maken de wijsgeer Confucius en zijn volgelingen een wandeling bij een waterval die van honderdvijftig meter hoogte naar beneden stort. Het schuim drijft over een afstand van zestig kilometer voort.

Geen schildpad, vis of krokodil kan zich in de kolkende massa handhaven.

Dan ziet het gezelschap tot zijn verbijstering een oude man rondzwemmen in het kolkende water. Het kan niet anders of hij verkeert in doodsnood.

De wijsgeer stuurt zijn volgelingen erop af om hem te redden. Toen ze dichterbij kwamen, liep de man echter alweer zingend op de kant. Zijn haar hing los en hij genoot van de prachtige omgeving.

Confucius sprak hem aan, en zei:

“Ik zag u voor een geest aan, maar nu zie ik dat u een mens bent. Mag ik vragen: hebt u soms een bijzondere truc om door dit woeste water te gaan?”

De man antwoordde: “Nee, een bijzondere kunstgreep heb ik niet. Maar ik begon het te leren op jeugdige leeftijd en toen ik opgroeide, werd het mijn tweede natuur. Nu is de goede afloop zo zeker als het lot. Ik ga erin en met het water omlaag tot aan het middelpunt van de draaikolk. Ik kom weer boven als het de andere kant uitdraait. Ik volg de loop van het water en doe niets uit mijzelf dat daar tegenin gaat. Aldus is de manier waarop ik er doorheen kom.

*   *   *

“In dit verhaal van Zhuang Zi is het onstuimige water een metafoor voor de woelingen van het leven. De manier waarop de oude man zich in het water beweegt, staat voor een levenshouding: hij weet de wispelturigheden van het leven spontaan en op volmaakte wijze te volgen.

Het taoïstische ideaal houdt in dat de mens zich zowel individueel als collectief volledig aanpast aan de wet van eeuwige verandering; aan de spontaniteit van de natuurlijke processen. Hij moet afstand doen van al het bewust willen en handelen, in de zin van krampachtig doelen nastreven, want:

Forceren leidt tot verlies van krachten.
Dit is niet de weg van Tao.

Lao Zi”

 

*   *   *

Wat is jouw metafoor op dit moment?

 

Tao van Poeh | bol.com | WendyRaakt.nl

Bron | Tao van Poeh

Gepubliceerd op 9 november 2014

Geschreven door: Wendy (ter Bekke)

Wendy is aanjager en hoofdredacteur van Raakkracht. Branding, betekenis, bewustwording zijn de 3 B's waar ze zich voor inzet. Een pionier in de betekeniseconomie die graag verhalen deelt die het waard zijn om gedeeld te worden.

Reageren? Vinden we leuk!

We vinden het leuk een reactie van je te ontvangen. Uiteraard publiceren we jouw e-mailadres niet online.
PS Velden gemarkeerd met * graag even invullen, thanks!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *